Bundan yaklaşık 15 bin yıl önce, küçük avcı-toplayıcı gruplar Erdemli'nin kuzeyindeki Eşek Deresi Mağarası'nı kullanıyordu. Mağaranın Geç Epipaleolitik kullanım tabakaları MÖ 13.324–10.631 aralığına tarihlendi. Tarsus ve Çamlıyayla çevresindeki taş aletler ve üretim artıkları da insanların Torosların eteklerinde çakmaktaşı toplayıp işlediğini gösteriyordu.
Küçük avcı-toplayıcı gruplar mağaraya tekrar tekrar uğradı. Taş aletlerin yanında kemik aletler, öğütme taşları, deniz kabukları ve kolyeler bıraktılar. Orta Anadolu obsidyeni de bu vadinin daha geniş dünyayla bağlantısından bir izdi. Yerleşik köylerin hikâyesi, binlerce yıl sonra kıyı ovasında belirginleşti.
[38][159][22]MÖ 7. binyılda Yumuktepe'de evler, ocaklar ve gündelik üretimin izleri bir araya geldi. Taş temeller üzerine kurulan dal örgü ve sıvalı kulübelerde yaşayan insanlar tahıl ve baklagil tüketiyor, koyun, keçi, sığır ve domuz yetiştiriyordu. Çanak çömlek, obsidyen ve kemik aletler bu köy hayatının eşyalarıydı.
Tarsus'taki Gözlükule'nin en erken tabakaları da Neolitik döneme uzanıyordu. İki höyükte üst üste biriken yapılar, bugün kentin içinde görülen yükseltileri oluşturdu. Yumuktepe'nin sonraki tabakalarında köy, giderek daha karmaşık bir yerleşime dönüştü.
[73][29][30]Yumuktepe'de MÖ 5. binyılın başlarına tarihlenen taş temelli kerpiç sur, anıtsal kapı ve teraslar, yerleşimin yeni düzeninin parçalarıydı. Kuzey kesimdeki bir terasın radyokarbon tarihleri MÖ 2.880–2.470 aralığını verdi. Geç Tunç Çağı tabakalarında da tahkimat bulundu.
Göksu vadisindeki Kilise Tepe'de Erken, Orta ve Geç Tunç Çağı evreleri kazılarla açığa çıkarıldı. Kıyıdaki höyüklerle vadideki yerleşimler, iç kesimlerin de bu uzun yerleşim dünyasının parçası olduğunu gösterdi. Demir Çağı'nda ise kaleler ve denizaşırı bağlantılar daha belirgin izler bıraktı.
[73][82]Demir Çağı'nda denize açılan bağlantılar // Yumuktepe · Meydancıkkale
Yumuktepe'nin MÖ 8.–5. yüzyıl seramikleri Rodos, Kıbrıs ve Ege adalarıyla bağlantılar taşıyordu. Yerel üretimle ithal veya örnek alınmış kaplar aynı buluntu dünyasında yan yana duruyordu. Höyüğün gündelik eşyaları, kıyının Akdeniz içindeki yerinden de izler taşıdı.
Gülnar'daki Meydancıkkale'de anıtsal giriş, kabartmalar, mezar ve sikke buluntuları Demir Çağı, Pers ve Helenistik evrelerden kalmıştı. Bu yüksek, tahkimli yerleşimde farklı dönemlerin yapıları ve eşyaları bir araya geldi.
[73][191][193]Helenistik çağın izleri büyük kentlerin kırsal çevresinde de kaldı. Erdemli'nin yüksek kesimlerindeki Emirzeli'de bir kule, evler, sarnıçlar ve mezarlar bulundu. Kabaçam'daki poligonal kule, atölye, konutlar ve düzenli sokak ağı da kırsal yerleşimin öğeleriydi.
Bozyazı'daki Nagidos'un akropolü, yamaç yerleşimi ve nekropolü de kıyıdaki kent hayatının farklı parçalarıydı. Sonraki Roma çağında bu yerleşim dünyasına yeni yapılar, mezarlar ve üretim mekânları eklendi.
[190][216][165]Roma çağında kent yaşamı, çevresindeki kırsal yerleşimlerle birlikte gelişti. Anamur'daki Kalınören kent alanında üst ve aşağı şehir, hamam ve nekropol; Sipahili Karayer'de tonozlu mezarlar; Büyükeceli'de kaya mezarları ve seramikler bulundu. Bu yapılar ve eşyalar, kentsel ve kırsal hayatın farklı parçalarından kaldı.
Adamkayalar'ın mezar sahneleri ve Yunanca yazıtları, ölülerin hatırasını kayaya taşıdı. Akkale'de ise liman düzenekleri, sarnıç, hamam, mezar anıtı ve döşeli cadde kıyıdaki küçük bir liman yerleşimini oluşturuyordu. Geç Antik Çağ'a gelindiğinde bu çevrede kiliseler ve hac merkezleri belirginleşti.
[18][27][65][222]Silifke yakınındaki Ayatekla'da mağara kutsal alanı, bazilikalar, hamam ve sarnıçlar bir hac kompleksinin parçalarıydı. Göksu vadisindeki Kilise Tepe'de 5. yüzyıla ait bir kilise, Boğsak Adası'nda ise yerleşim ve birden çok bazilika bulundu.
Anemurion'un Büyük Hamam–Palaestra Kompleksi'nde mekânlar zaman içinde işlev değiştirdi; Geç Antik Çağ'da atölye, depo ve üretim için kullanıldı. Kelenderis agorasındaki bazilika da kıyı kentlerinin değişen yaşamından kaldı. Sonraki yüzyıllarda bölgenin bir başka yüzü, askerî sınır ve geçiş noktaları üzerinden belirginleşti.
[213][82][60][35][84]787–788'de yeniden tahkim ve iskân edilen Tarsus, Abbasî sınır dünyasının merkezlerinden biri oldu. Horasanlı asker-yerleşimciler ve Misis ile Antakya çevresinden gelen başka gruplar kente yerleştirildi. Askerî ve dinî vakıflarla desteklenen dār kurumları bu hayatın içindeydi.
Lamos çevresinde 845–846 ve 856'da esir mübadeleleri yapıldı. Sınır yalnız çatışmanın değil, görüşmenin ve karşılıklı geçişin de yeriydi. Tarsus 965'te Doğu Roma yönetimine geçti; sonraki Ortaçağ yüzyıllarında kentler ve kaleler yeniden farklı güçlerin arasında kaldı.
[89][83]Lampron, Tarsus ve Korykos, Ortaçağ Kilikyası'ndaki siyasal ve kültürel ağların düğümleriydi. Erken 12. yüzyılda Korykos ve Seleukeia'da tahkimatlar onarıldı, garnizonlar bırakıldı ve Korykos limanına filo yerleştirildi. Daha sonra Kilikya Ermeni Krallığı döneminde limanlar ve geçişler ticaret ayrıcalıklarına konu oldu: 1201'de Tarsus, Cenevizli tüccarlara tanınan imtiyazda yer aldı.
1225 Selçuklu seferi Anamur, Sertavul ve Göksu vadisi yönlerinden Silifke'ye uzandı. Mut–Ermenek çevresinde Karaman Bey'in siyasal oluşumu, Tarsus'ta Memlûk seferleri ve ticaret antlaşmaları aynı yüzyılın farklı gelişmeleriydi. Sis'in 1375'te teslim olmasıyla Ermeni Krallığı sona erdi; Tarsus ve İçel'in sonraki yönetim değişimleri kendi sıralarıyla ilerledi.
[15][170][234][94][28][14]- Tarsus'un Doğu Roma yönetimine geçişi965
Tarsus, 965’te Doğu Roma yönetimine geçti.
[89] - Korykos–Seleukeia erken 12. yüzyıl tahkimat düzeni12. yüzyıl başı
12. yüzyıl başında Korykos ve Seleukeia’nın tahkimatları onarıldı; garnizonlar yerleştirildi ve Korykos limanında bir filo görevlendirildi.
[15] - Kilikya Ermeni Krallığı1198-1375
1218 ve 1285 antlaşmaları, tüccarların ve yolcuların bölgedeki geçişlerini düzenledi.
[94][14][116] - 1225 Selçuklu İç-il seferi1225
1225 seferinde Selçuklu kuvvetleri kıyıdan ve Sertavul–Göksu vadisi yönünden İç-il’e ilerleyerek Silifke’ye ulaştı.
[94] - 13. yüzyıl İç-il Türkmen grupları1225
1225 seferinin ardından İç-il’e Türkmen grupları yerleştirildi.
[94] - Karamanoğulları1256
Karaman Bey, 1256’da Ermenek–Mut çevresindeki Türkmen gruplarına dayanarak siyasal bir oluşum kurdu.
[28][174] - 1266 Memlûk Tarsus seferi1266
1266 Memlûk seferinde Tarsus’un tahkimatları tahrip edildi; kentten tutsaklar ve ganimet alındı.
[94] - Ramazanoğulları1352
Ramazanoğullarının siyasal oluşumu 1352’de ortaya çıktı.
[28] - 1359 Tarsus Memlûk idarî geçişi1359
Tarsus, 1359 seferinde emânla Memlûk yönetimine geçti.
[14] - 1361 Korykos Lusignan yönetim geçişi1361
Korykos’ta 1361’de Lusignan Kıbrısı yönetimi başladı.
[58]
İçel ve Tarsus'un Osmanlı'ya geçişi // Tarsus
15. yüzyılda Tarsus, Karamanoğulları, Ramazanoğulları ve Memlûkler arasındaki mücadelede birkaç kez el değiştirdi. Ramazanoğlu Ahmed Bey 1415'te kenti aldı; 1427'de Tarsus doğrudan Memlûk yönetimine bağlandı. 1457'de Karamanoğlu İbrahim'in aldığı kent aynı yıl yeniden Memlûk kuvvetlerine geçti.
İçel'de süreç başka bir sırayla ilerledi. 1471'de Mut çevresinde çatışma yaşandı; kıyı İçel 1483'te Karaman eyaleti düzenine katıldı. Tarsus'un Osmanlı yönetimine kesin geçişi ise 1516 Mısır seferi sırasında oldu. Böylece sonraki yüzyılların sancak, kaza ve iskân kayıtlarının dönemi açıldı.
[28][92][175][3]Osmanlı kayıtlarında İçel'deki köyler, cemaatler, üretim ve vergiler adlarıyla yer aldı. 1572–1573'te Kıbrıs iskânı için hane yazımı yapıldı. 17. yüzyılın sonu ile 18. yüzyılın başında Alaiye ve Teke çevresinden İçel'e zorunlu iskân, yaylak hareketlerini denetleyen emirler ve bazı cemaatlerin Kıbrıs'a sevki kaydedildi.
Gilindire ve diğer kıyı iskeleleri Kıbrıs'la asker, haber ve ticaret bağlantılarını taşıdı. 1815–1816'da Kıbrıs'taki kıtlık için İçel'den tahıl tedarik edildi. 1832 kayıtlarında Mersin ve Kazanlı iskeleleri de savunma düzenlemeleriyle yer aldı. Mersin'in liman kentine dönüşümü bu kıyı dünyasının içinden gelişti.
[175][208][46]İskelelerden liman kentine // Tarsus
1852'de Mersin'e taş iskele yapılması ve Tarsus–Mersin yolunun iyileştirilmesi birlikte ele alındı. Pamuk üretiminin genişlemesi, vapur ticareti ve yeni ulaşım bağlantıları kentte birbirini izledi. 1886'da önce Mersin–Tarsus bölümü, ardından Adana'ya kadar demiryolu açıldı. 1888'de Mersin sancak merkezi oldu ve Tarsus kazası bu sancağa bağlandı.
Liman kentinin hayatında ticaret evleri, fabrikalar, okullar ve farklı dinî cemaatler yan yana yer aldı. Mavromatis ticaret evi dış ticaretin yanında kredi ve sarraflık da yapıyordu. 1890'ların başında Cuinet, Mersin kentinin sabit nüfusunu yaklaşık 9.000 kişi olarak verdi. I. Dünya Savaşı'nın ardından bu ticaret kenti işgalle karşılaştı.
[162][9][52][228][49][164]- Tarsus'ta Mısır/İbrahim Paşa yönetimi1832-1840
Tarsus, 1832–1840 yıllarında İbrahim Paşa’nın Mısır yönetiminde kaldı; ardından Osmanlı idaresine döndü.
[163][172] - Silifke Taşköprü1848–1875
Silifke Taşköprü’nün onarımı için 1848–1873 arasında keşifler yapıldı; onarım 1873’te başladı. 1870’te kaydedilen kitabe, aynı yerdeki Roma köprüsünü 77–78 yıllarına bağladı.
[201][25][26][169] - 1852 Mersin taş iskelesi ve Tarsus-Mersin yolu kararı1852
Mersin'e taş iskele yapılması ile Tarsus-Mersin yolunun iyileştirilmesi birlikte ele alındı.
[162] - Çukurova'da pamuk üretiminin genişlemesi1861–1862
Amerikan İç Savaşı İngiltere’nin pamuk tedarikini aksattı. Osmanlı yönetimi 1862’de pamuk üretimini artırmaya yönelik teşvikler yayımladı.
[113] - Mersin kazasının 1864'te örgütlenmesi1864
Mersin, Gökçeli, Kalınlı ve Elvanlı nahiyelerini kapsayan tarihsel bir kaza olarak örgütlendi.
[9] - İçel sancağının Adana Vilayeti'ne bağlanması (1869)1869
İçel sancağı, 1869’da Adana Vilayeti’ne bağlandı.
[10] - İçel sancak merkezinin Ermenek'ten Silifke'ye alınması (1869)1869
İçel sancak merkezi 1869’da Ermenek’ten Silifke’ye taşındı.
[10] - 19. yüzyıl Mersin iskeleleri1870–1890
1870’te Mersin limanına 165 buharlı ve 596 yelkenli gemi geldi. 1872 kayıtlarında kıyıda dört iskele bulunuyordu.
[162] - Mersin uluslararası vapur ticareti1870–1912
Sacit Uğuz, 1903'te tamamlanan Konya-Ereğli bağlantısını Mersin hinterlandındaki ticari hareketlilik ve vapur trafiğiyle ilişkilendirdi. Messageries Maritimes, 26 sefer yaptı (1901).
[162] - Adana-Mersin yolu (1871 yapım kaydı)1871
Adana-Mersin yolunun yapımına başlandı.
[176] - Adana-Tarsus-Mersin telgraf bağlantısı1873
Adana-Tarsus telgraf hattının Mersin iskelesiyle bağlantısı sağlandı.
[176] - 1886 Mersin-Tarsus-Adana demiryolu açılışları1886
1886’da önce Mersin–Tarsus bölümü, ardından Adana’ya uzanan hattın bütünü açıldı.
[11] - 1888 Mersin sancağının kurulması1888
Mersin, Adana vilayetine bağlı sancak merkezi oldu.
[9] - 1890 Mersin kolera vakaları ve deniz karantinasıKasım 1890-Ocak 1891
1890 sonu ve 1891 başında Mersin’de kolera vakaları bildirildi. İskele ve güney sahilindeki deniz trafiği için karantina önlemleri alındı.
[114] - 1892 Adana-Mersin-Tarsus veba kaydı1892
Adana, Mersin ve Tarsus çevresinde veba kaydedildi.
[36] - 1895 Tarsus kolera salgınıMayıs-Haziran 1895
Mayıs–Haziran 1895’te Tarsus’ta kolera vakaları ve ölümler kaydedildi. Kordon ve demiryolu tedbirleri alındı; Alifakı, Yaramış ve Mersin’den de bildirimler geldi.
[114] - Tarsus Girit muhacirleri barınma ve konut süreci (1899-1901)1899–1901
1899–1901 yıllarında Tarsus’a gelen Girit muhacirlerinin bir bölümü için geçici barınma ve konut düzenlemeleri yapıldı.
[50][51] - Thomas Athanassiadi ve Oğulları Çırçır Fabrikası1911–1913
Thomas Athanassiadi ve Oğulları Çırçır Fabrikası, 1911–1913 yılları arasında inşa edildi.
[113] - İçel'in müstakil sancak olması (1915)1915
İçel, 1915’te Adana Vilayeti’nden ayrılarak müstakil sancak oldu.
[10]
İşgalden kurtuluşa // Tarsus
Aralık 1918'de İngiliz ve Fransız birlikleri Mersin'e geldi. İşgal yıllarında belediye, Müdafaa-i Hukuk örgütleri ve Kuvâ-yi Milliye farklı görevlerle hareket etti. Nisan 1920'de millî kuvvetler Mersin'i kuşatıp Tarsus bağlantısını kesmeye çalıştı; Fransız donanmasının ateşi sonrasında kuşatma sona erdi. Haziranda Yenice istasyonu alındı ve demiryolunun bazı kesimleri tahrip edildi.
Mücadele yalnız cephede yaşanmadı. Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti para, giysi ve sağlık malzemesi topladı. 20 Ekim 1921 Ankara Antlaşması'nın ardından işgal yönetiminin devir ve çekilmesi Aralık 1921–Ocak 1922 başında aşamalı olarak gerçekleşti. 3 Ocak, Mersin'in Kurtuluş Günü olarak kentin belleğine yerleşti.
[77][115][96]- Mersin'in işgali (1918-1922)1918–1922
Aralık 1918’de İngiliz ve Fransız birlikleri Mersin’e geldi.
[77][115] - Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti1920–1926
Mersin Hilâl-i Ahmer Cemiyeti, Millî Mücadele sırasında para, giysi ve sağlık malzemesi topladı; yardımlar İnebolu üzerinden millî kuvvetlere ulaştırıldı.
[96] - Mersin ve çevresinde Millî Mücadele (1919-1922)1920
1920’de millî kuvvetler Mersin’i kuşattı ve kentin Tarsus bağlantısını kesmeye çalıştı.
[115] - Mersin-Tarsus-Adana Demiryolu1920
Millî kuvvetler Mersin–Tarsus demiryolunun bazı kesimlerini tahrip etti (1920).
[223][11][115] - 20 Ekim 1921 Ankara Antlaşması1921–1922
TBMM Hükümeti ile Fransa arasında 20 Ekim 1921’de Ankara Antlaşması imzalandı. Antlaşma, bölgedeki işgalin sona ermesine giden sürecin bir parçasıydı.
[77][115] - Mersin'in 3 Ocak Kurtuluş Günü1922
Millî kuvvetler 3 Ocak 1922’de Mersin’e girdi; bu tarih kentin Kurtuluş Günü olarak anıldı.
[77]
Cumhuriyet'in kenti büyüdü
Cumhuriyet döneminde Mersin'in kurumları ve kent mekânı yeniden şekillendi. 1933'te Mersin ile İçel vilayetleri birleşti. Halkevi, okullar ve basın kent hayatında yer aldı; Hermann Jansen'in 1938 planı modern imar düzenine yön verdi. 1950'de Müfide İlhan belediye başkanı seçildi.
1960'ların başında modern liman ve ATAŞ rafinerisi kentin sanayi dönüşümünü hızlandırdı. Doğu kesimde sanayi ve depolama alanları yoğunlaşırken konut alanları kuzeye yayıldı. 1987'de Serbest Bölge, 1992'de Mersin Üniversitesi açıldı. Göçle büyüyen kentin gündelik hayatı, kültür kurumları ve ulaşım ihtiyaçları yeni yüzyıla taşındı.
[88][53][209][20][161][106][203][78]- Mersin Vilayeti (1923-1933)1927
Mersin Vilayeti (1923-1933) nüfusu 211.543 kişi olarak hesaplandı (1927).
[39] - Hurmalı Han1928
Mersin'de Hurmalı Han adıyla 16 Şubat 1928 tarihli Servet-i Fünun sayfasında görülen tarihî yapı.
[167] - Mersin Millet Mektepleri1929
Millet Mektepleri, 1 Ocak 1929’da Mersin’de açıldı.
[97] - Birleşik İçel Vilayeti (1933-1949)1933–1949
Birleşik İçel Vilayeti (1933-1949) nüfusu 244.236 kişi olarak kaydedildi (1935). Birleşik İçel Vilayeti (1933-1949) nüfusu 257.709 kişi olarak kaydedildi (1940).
[209][39] - Mersin Halkevi1933–1949
Mersin Halkevi’nde kültür etkinlikleri, tiyatro gösterileri, eğitim ve yardım çalışmaları yürütüldü.
[78] - 30-31 Ocak 1943 Yenice Görüşmesi1943
İsmet İnönü ile Winston Churchill, 30–31 Ocak 1943’te Yenice’de görüştü. Türkiye’nin güvenliği, silahlandırılması ve savaşa katılma ihtimali ele alındı.
[19][214] - Mersin Halkevi Binası1944–1946
Mersin Halkevi Binası, Şubat 1944–Kasım 1946 arasında inşa edildi.
[206][23] - Modern Mersin Limanı1950’ler–1960’ların başı
1954’te yapım süreci başlayan modern liman, 1960’ların başında Mersin’in ticaret ve sanayi hayatını dönüştürdü.
[79][88][53][180][99] - ATAŞ Petrol Rafinerisi1957 kuruluş · 1962 işletmeye açılış
1957’de kurulan ATAŞ, 1962’de petrol rafinerisi olarak faaliyete geçti.
[200][88][53][37] - Mersin doğu sanayi ve lojistik koridoru1960’lardan itibaren
Kentin doğusunda liman, rafineri, gübre, cam, soda, plastik, çimento, metal ve depolama tesisleri yoğunlaştı.
[200][88][53][103] - Mersin Termik Santrali1966–1969
Birinci ünitesi 1966'da, ikinci ünitesi 1969'da hizmete giren enerji tesisi.
[88] - 1968 Tarsus su baskınları ve köy nakilleri1968
Su baskınlarının ardından kaynakta adı verilen Tarsus köylerinin Beydeğirmeni veya Huzurkent'e nakledildiği afet ve iskân olayı.
[59] - Akkuyu nükleer santral sahası1976 yer lisansı
Akkuyu sahasına 1976’da nükleer santral yer lisansı verildi.
[72][71][2][181] - Mersin Müzesi1978 taşınma · 1991 ziyarete açılış
1978'de Eski Halkevi binasının bir bölümüne taşınan ve 1991'de ziyarete açılan müze.
[185] - 1980 Yenice–Kargılı su baskını1980
Yenice'de 31, Kargılı'da 249 konutun hasar gördüğü bildirilen su baskını.
[59] - Güneykent ve Akbelen toplu konut alanları1985’ten itibaren
Gecekondulaşmayı sınırlama amacıyla 1985'ten itibaren kentin kuzeyinde geliştirilen toplu konut alanları.
[88] - 2 Mart 1987 Tarsus su baskınları1987
Tarsus–Yeniçay'da 25 ve Aliağa köyünde 129 binanın hasar gördüğü bildirilen su baskınları.
[59] - Mersin Serbest Bölgesi1987
Mersin Serbest Bölgesi, 3 Ocak 1987’de açıldı.
[177][203] - İçel Sanat Kulübü1989
1989’da kurulan İçel Sanat Kulübü, 1990’larda kültür ve sanat etkinlikleri düzenledi.
[12][80] - Mersin Devlet Opera ve Balesi1990
Mersin Devlet Opera ve Balesi, 1990’da ayrı bir müdürlük olarak kuruldu.
[43] - Mersin Üniversitesi1992
3837 sayılı Kanunla 3 Temmuz 1992'de kurulan ve 10 Kasım 1992'de faaliyete geçen üniversite.
[106] - Mersin Su ve Kanalizasyon İdaresi1995
4 Mayıs 1995 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla kurulan su ve kanalizasyon idaresi.
[104] - 27 Haziran 1998 Adana–Ceyhan depremi27 Haziran 1998
Merkezi Mersin dışında olan bölgesel deprem
[195][224] - 6 Temmuz ve 24 Aralık 1998 Mersin su baskınları1998
İki su baskınında toplam 36 binanın az hasar gördüğünün bildirildiği afet kayıtları.
[59]
Yeni yüzyılda Mersin // Tarsus
Mersin 2013'te XVII. Akdeniz Oyunları'na ev sahipliği yaptı; 24 ülkeden katılımcılar 32 spor dalında yarıştı. Sel ve orman yangınları da ilin yakın dönem hayatında iz bıraktı. 6 Şubat 2023 depremleri Mersin'de hissedildi; kent, deprem bölgesinden gelen insanlar için barınma ve sağlık hizmetleri sağladı. Mersin Limanı uluslararası yardımın ulaştırıldığı noktalardan biri oldu.
Çukurova Uluslararası Havalimanı 10 Ağustos 2024'te hizmete açıldı. 2025 sonunda Mersin ilinin kayıtlı nüfusu 1.956.428 kişiydi. Bugünün Mersin'i, höyüklerin, kıyı kentlerinin, kalelerin ve liman çevresinde büyüyen mahallelerin aynı coğrafyada yan yana durduğu bir yer: bu sayfalarda izlediğimiz geçmiş, yaşayan kentin içinde devam ediyor.
[173][198][197][42][212][160][183]- 2001 Mersin sel ve taşkınları20 Kasım-9 Aralık 2001
2001’in son aylarında aşırı yağışlar, Mersin’de birden çok akarsu ve derede taşkına yol açtı.
[160] - 25–26 Temmuz 2004 ATAŞ nafta tankı yangını25–26 Temmuz 2004
25–26 Temmuz 2004’te ATAŞ’ın bir depolama tankında yangın çıktı.
[195][33][233] - 2013 Arbel Bakliyat patlaması ve yangını10–11 Ocak 2013
2013’te Kazanlı’daki Arbel Bakliyat fabrikasında patlama ve yangın yaşandı.
[195] - XVII. Akdeniz Oyunları (Mersin, 2013)2013
Mersin, 2013’te XVII. Akdeniz Oyunları’na ev sahipliği yaptı; 24 ülkeden katılımcılar 32 spor dalında yarıştı.
[173] - 29 Aralık 2016 Mersin seli29 Aralık 2016
29 Aralık 2016’da Mersin merkez, Mezitli ve Akdeniz çevresinde ağır bir sel yaşandı.
[160] - Mersin Çiçek Pasajı2018–2019
Gökçay İş Merkezi, halk arasındaki adıyla Çiçek Pasajı, yenileme çalışmalarının ardından 19 Mart 2019’da yeniden açıldı.
[178][194][199] - Mersin Tarihî Küçük Çarşı2018
Akdeniz ilçesindeki tarihî Küçük Çarşı, Şubat 2018’de yıkıldı.
[207][24] - Tarsus Üniversitesi2018
Tarsus Üniversitesi, 7.141 sayılı Kanunla kuruldu (2018).
[204] - 28 Temmuz–3 Ağustos 2021 Mersin orman yangınları28 Temmuz–3 Ağustos 2021
28 Temmuz 2021’de Aydıncık ve Silifke’de başlayan orman yangınları, ağustosun ilk günlerine kadar sürdü.
[183][112][95] - 6 Şubat 2023 depremlerinin Mersin'deki etkileri6 Şubat 2023 ve sonrası
6 Şubat 2023’te Pazarcık ve Elbistan merkezli depremler Mersin’de de hissedildi. Kent, deprem bölgelerinden gelen insanlar için kabul ve barınma merkezlerinden biri oldu.
[182][198][210][211][202][197][196] - Çukurova Uluslararası Havalimanı2024
Çukurova Uluslararası Havalimanı hizmete açıldı (2024).
[42]